ای کاش می توانستم باران باشم تا تمام غمهای دلت را بشویم

   ای کاش می توانستم ابر باشم تا سایه بانی از محبت را برویت می گسترانیدم

   ای کاش می توانستم اشک باشم تا هر گاه که آسمان چشمت ابری می شد باریدن می گرفت

   ای کاش می توانستم خنده باشم تا روی لبانت بنشینم و غنچه بسته لبانت را بگشایم

   ای کاش می توانستم یک پرنده باشم و پر می گشودم و تا دور دستها در کنار تو پرواز میکردم

   و ای کاش سایه بودم تا نزدیکترین کس به تو باشم

   آری ای کاش سایه بودم تا همیشه و همه جا همراه و همقدم با تو بودم 

اشکامو پاک کنم یا نه

دوستم داری یا نداری

تکلیفه عشقمون چیه ؟

عاشقی یا مسافری؟

اشکامو پاک کنم یا نه بگو تو می مونی باهام یا اشکو هدیه می کنی وقت جدایی به چشام

بگو بگو بهم پیشم می مونی توهنوز

تو رو خدا تنهام نزار توکه دوستم داشتی یه روز

با غم عشقت چه کنم ؟؟؟؟

بمونم یابمیرم

اشکامو پاک کنم یا نه

گریه رو از سر بگیرم

دوباره دلم واسه حرمت چشمات تنگه

دوباره اين دل ديوونه واست دلتنگه

وقته از تو خوندنه ستاره ی ترانه هام

اسم تو برای من قشنگترين آهنگه

بی تو يک پرنده ی اسير بی پروازم

با تو اما ميرسم به قله ی آوازم

اگه تا آخر اين ترانه با من باشی

واسه تو سقفی از آهنگو صدا ميسازم

تويی که عشقمو از نگاه من ميخونی

تويی که تو تپش ترانه هام مهمونی

تويی که همنفس هميشه ی آوازی

تويی که آخر قصه ی منو ميدونی

اگه کوچه ی صدام يه کوچه ی باريکه

اگه خونم بی چراغه چشم تو تاريکه

ميدونم آخر قصه ميرسی به داد من

لحظه ی يکی شدن تو آينه ها نزديکه

با يه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره

نذار از نفس بيفتم تويی تنها راه چاره

آی ستاره آی ستاره بی تو شب کاری نداره

اين ترانه تا هميشه تورو ياد من مياره... 

                          

                                                            كاش قلبم درد پنهاني نداشت

   چهره ام هرگز پريشاني نداشت

                                                       كاش مي شد دفتر تقدير عشق

    حرفي از يك روز باراني نداش

                                                       كاش مي شد راه سخت عشق  را                               

       بي خطر پيمود و قرباني نداشت

دلم و بردي باز از نو ديگه چي ميخواي؟     

دارو ندارم مال تو ديگه چي ميخواي؟

برو بذار بسوزم من با بيكسي هام       

 برو بذار بمونم با دلواپسي هام

هيچي نپرس فقط برو،ولي فراموشم نكن    

     شمعم و پيشم بتاب ،برو و خاموشم نكن

اگه يه روز ورق زدي ،دفتر خاطراتو    

     يادت بياد قلب منو،ميشينه چشم براه تو

آره برو ولي بدون ،اينجا يكي ميمرد برات

  باور نكردي عشقشو،اگه قسم ميخورد برات

ميري ،برو،ولي فقط اينو يادت باشه عزيز  

      اشك زلالت و جلو،چشم غريبه ها نريز

هيچي نپرس فقط برو،ولي فراموشم نكن   

      شمعم و پيشم بتاب ،برو و خاموشم نكن

دلم و بردي باز از نو ديگه چي ميخواي؟     

      دارو ندارم مال تو ديگه چي ميخواي؟

برو بذار بسوزم من با بيكسي هام...

                             ***************

   من عشـــق را یافتم،

   درصافی آینه گون چشمـانت

   گویی با مـن سخـن می گفت.

   و درد را یـافتم،

   در چیـن و شـکن آسمــان گرفتـۀ پیشــانیت

   گویی رازنهفتۀ رنجهایت را بازگو می کرد.

   چه زیبـا بود

            گلبرگ لطیفِ گونه هایت

                    که با شبنـم چشمـها تعمـید دادی،

   و چه جاری بود

            نغمۀ روان زنـدگی

                    که ازمیان چشمۀ لبانت سرودی.

   تو درحصارایمن دستان پُرمهرت

        و درحَریم خَـلوتِ گـرم  تنت

            بارشی دیگر از بوسه را

                         بر کویر خشک تنم

                                         آغاز کردی

    و من

      ناگزیر

         دردریای بیکران وجودت غرق شدم

                                   وعشـــق را یافتم.

   ای بهترین،

         زنـدگی زیبـاست

               امّا با دردِ عشــق تـو

                       و بـا چشمـــــا نـت

   ای بیدریغ،

   در وسعت بی انتهای چشمهایت

                                  مـرا

                                   گوری برپا کن!!

فاصله برای عاشق ٬ همیشه تلخ است

چه هشت صد کیلومتر باشد و چه هشت متر

این را از چشمان خیس سربازی فهمیدم٬ 

که از بالای برجک دید بانی

به معشوقه اش می نگریست

مگه یادم میره

           مگـــه یـــادم مــــیره خـــاطـــراتم با تــــو                   لــــهجه خندیدن حـــالت چشــماتـــو

           مگـــــه یـــــادم میره تـــــو عـــزیزم بـودی                  تـــو غـــم و تنهایی همه چیزم بــودی

           تـــــو رسیدی وقتی گـرم هق هق بـودم                  تو چـرا رنجیدی مــن که عاشق بـودم

           کـوچه تا کوچه هنوز جای پات جا مونده                   تو که نیستی اما عطرت اینجا مونـده

           بی تـــو ســـــهم چشمــــام ابـر و بارونه                   لحظه های بی تو من و می ترسونـه

           بــه یه جمله قانعم به یه حرف یا یه نگاه                   نازنین قـــصه تـــو فقط مــــن و بـخواه

كوچ پر غم...

چشم در راهي كه آخرين بار براي هميشه بدون خداحافظي در آن پاي گذاشتي و رفتي دوخته بودم.

جاده اي كه آغازش من بودم و پايانش خورشيدارغواني رنگ.جاده اي كه خط وسط آن جاي پاي تو بود.

امروز كه به آن جاده و خورشيد مي نگرم،ديروز به يادم مي آيد.

ديروزي كه زمزمه ي كوچ سر دادي و رفتي...

روزهاي سرد تنهايي...

من با خاطرات تو زنده خواهم ماند.

چه غمگين از اين رفتن و از اين روزهاي سرد تنهايي.

شايد باور نكني،از من فقط همين كلمات كه با شوق به سوي تو پر مي كشندباقي مي مانندو خودكاري كه هيچ گاه آخرين حرف هايم را به تو نمي تواند بگويد.

شايد يك روز وقتي مي خواهي احوال مرا بپرسي،عكسم را در صفحه ي سفر كرده ها ببيني

دیدارهایمان چه زود گذشت چقدر زود از انتهای کوچه ی دلبستگی ها پر کشیدی

تو که گفتی اگه از این کوچه بارها گذر کنم باز هم خسته نمیشوم ولی دیروز به

من گفتی که دیگر خسته ای و دیدارها خواب را از چشمانت گرفته اند تو به من

گفتی که دیگر آرزو نداری به دیار سبز خوبی ها برگردی گفتی عزم سفر داری

ولی چقدر دیر گفتی :کاش زمانی میگفتی که دیگر گونه هایم را خیس نمی دیدی.

.برای آشنایان آشنا باش.

                           . به پیوندی که بستی با وفا باش.

.چو یادت روز و شب در خاطرم هست .

                                              . تو هم هرجا که هستی یاد ما باش.

یه اتاق باشه گرمه گرم...روشنه روشن...

تو باشی منم باشم

کف اتاق سنگ باشه سنگ سفید...

تو منو بغل کنی که نترسم...که سردم نشه...که  نلرزم

اینجوری که تو تکیه دادی به دیوار...پاهاتم دراز کردی

منم اومدم نشستم جلوت وبهت تکیه دادم

با پاهات محکم منو گرفتی...دو تا دستتم دورم حلقه کردی

بهت می گم چشماتو می بندی؟

می گی اره بعد چشماتو می بندی

بهت می گم برام قصه می گی؟ تو گوشم؟

می گی اره بعد شروع می کنی اروم اروم تو گوشم قصه گفتن

یه عالمه قصه طولانی وبلند که هیچ وقت تموم نمی شن

می دونی؟

می خوام رگ بزنم...رگ دست خودمو...مچ دست چپمو...یه حرکت سریع

یه ضربه عمیق...بلدی که؟

ولی تو که نمی دونی می خوام رگمو بزنم...تو چشماتو بستی...

من تیغ واز جیبم در میارم...نمی بینی که سریع می برم...

نمی بینی خون فواره می زنه...رو سنگای سفید

نمی بینی که دستم می سوزه، لبم و گاز می گیرم که نگم ااااخ

که تو چشماتو باز نکنی و منو نبینی

تو داری قصه می گی...

من شلوارک پامه...دستمو می ذارم رو زانوم...خون میاد از دستم میریزه رو سنگا

قشنگه مسیر حرکتش...حیف که چشمات بستس و نمی تونی ببینی

تو بغلم کردی...می بینی که سرد شدم

محکم تر بغلم می کنی که گرم بشم

می بینی نا منظم نفس می کشم

تو دلت می گی اخی دوباره نفسش گرفت

می بینی هر چی محکم تر بغلم می کنی سردتر میشم

می بینی دیگه نفس نمی کشم

چشماتو باز میکنی می بینی من مردم

می دونی؟

من می ترسیدم خودمو بکشم از سرد شدن...از تنهایی مردن

از خون دیدن...وقتی بغلم کردی دیگه نترسیدم

مردن خوب بود ارومه اروم

گریه نکن دیگه...من که دیگه نیستم چشماتو بوس کنم بگم خوشگل شدیاا

بعدش تو همون جوری وسط گریه هات بخندی

گریه نکن دیگه خب؟دلم می شکنه ها

دل روح نازوکه...نشکونش خب؟؟؟